Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13701 K.2018/15377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19/01/2013-26/01/2013 tarihleri arası” yerine “26/01/2013” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2012 tarihli ve 2012/229 Esas, 2012/1390 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 21/01/2013 olduğu, temyize konu suçun ise şikayetçinin beyanına göre 19/01/2013 ila 26/01/2013 tarihleri arasında bilinmeyen bir günde işlendiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra 21/03/2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Dosya içeriğine göre mahkemece keşif işlemi yapılmadığı ve keşif giderinin bulunmadığı halde kararda 236,09 TL keşif giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,