Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13800 K.2018/14834

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 116/2. maddesinde öngörülen seçenek cezalardan hapis cezası tercih edildiğinden, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal imkan olmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.