Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14025 K.2018/15622

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin 18/12/2013 havale tarihli dilekçesinin 1412 sayılı CMUK'nın 316/1. maddesi gereğince verilmiş cevap niteliğinde olup temyiz istemi niteliğinde olmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın gündüz vakti yemekhanede şarjda takılı bulunan müştekiye ait cep telefonunun açıkça sahipli olduğunun belli olması karşısında sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun'un 160.maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Müştekinin, 26/11/2013 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğunun anlaşılması karşısında; sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,