KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/14123 E., 2019/1405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, basit yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçiler ..., ... ve görgü tanığı ...'in kovuşturma aşamasında dinlenmediği ancak şikayetçiler ve tanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerine göre, sanıkların suç tarihinde gündüz vakti şikayetçi ...'in ikametine kapı kilitlerini kırarak girdikleri, evden imitasyon 1 adet broş, 1 adet bileklik, 3 adet kolye ve 1 çift çorap alıp, televizyonu da çarşafa sardıkları sırada, şikayetçi.... n karşı komşusu olan tanık Serkan'ın sanıkları görüp, şikayetçi .... a ve polise haber verdiği ve apartman dış kapı önünde beklemeye başladığı,
sanıkların ise televizyon dışındaki çorap ve takıları yanlarına alarak apartmandan çıkıp uzaklaşmaya çalıştıkları, bu esnada olay yerine şikayetçiler ..., ... ve polislerin geldiği, tanık .... n yürümekte olan sanıkları göstermesi üzerine şikayetçiler ...,.... in sanık ...'yı kovalamaya başladığı, sanık ...'nın koşarken bir an geri dönüp şikayetçi .... in üstüne yürüyerek ona kafa atıp yaralanmasına sebebiyet verdiği ancak sanık ...'nın daha fazla kaçamadan şikayetçilerce yakalandığı, diğer sanık ...'in ise polis tarafından yakalandığı, her iki sanığın üstünden şikayetçi .... 'ın ikametinden çalınan eşyaların çıktığının anlaşıldığı olayda;
sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 148. vd. maddelerinde tanımlanan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/14123, K. 2019/1405, 30 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama