Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14130 K.2019/1681

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını bozma suçları nedeniyle şikayetçinin herhangi bir maddi zararının tespit edilmediği, daha önce kasıtlı suçtan dolayı hakkında herhangi bir hükümlülük kararı bulunmadığı anlaşılmış ise de; mahkemece “sanığın geçmişteki hali ile pişmanlığı bulunmadığından,

yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmaması” hususları tartışılarak sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan hapis cezasının 5271 sayılı CMK'nın 231. ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

sonraki uygulamalar ile sonuç cezanın doğru hesaplandığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 22/10/2013 tarihli talimat mahkemesinde alınan savunmasında hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan; mahkemece “sanığın yargılama sürecindeki davranışı ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri hafifletici sebep sayılarak” 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde; hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin tartışılmaması