KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/14186 E., 2019/3171 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Suçu birlikte işleyen sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ,
Kabule göre de;
b- Sanıklara iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 5 ay hapis cezası kısa süreli olduğu halde, “hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeni ile, yasal engelden dolayı sanığa verilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.’nun 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmelerine yer olmadığına” karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/14186, K. 2019/3171, 20 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama