Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14254 K.2019/293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin kapısını ve camlarını kilitleyerek park ettiği minibüsünün sol arka camının zorlanarak açıldığını beyan etmesine karşın; 11.09.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu ile aracın kapı ve camlarında zorlama olmadığının, sol arka sürgülü camının açık halde bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; minibüsün sürgülü camının kilit sisteminin bulunup bulunmadığının denetime olanak verecek şekilde tespiti yapılarak, kilit sisteminin mevcut olması halinde, TCK’nın 142/1-b. maddesinin, kilit sistemin bulunmaması durumunda ise, aynı Yasanın 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmediği, dosya içeriğine göre atılı suçtan kaynaklanan maddi zararın bulunmadığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği ve sanık hakkında ''yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık nedeniyle cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğu'' gerekçesiyle hakkında verilen cezanın TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği halde sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen,

“sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “sanığın hakkında daha önceden başka eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması nedeniyle” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, soruşturma aşamasında kollukta alınan savunması sırasında bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı anlaşılmakla; Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 5. maddesi uyarınca şüpheli veya sanığın müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi halinde görevlendirilecek müdafiiye yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti halinde kendisinden tahsil edileceği hususunun sanığa hatırlatılmaması nedeniyle soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafiiye ödenen ücretin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,