KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/14716 E., 2019/1906 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık ...'ın suçu inkarı ve sanık hakkındaki tek kanıtın diğer sanık ...'in aşamalardaki suç atma niteliğindeki çelişkili beyanları olması karşısında, oluşan kuşkunun giderilmesi için; katılan şirketin hesaplarından internet yoluyla havale yapıldığı sırada erişim sağlanan bilgisayarların IP numarasına göre kim adına kayıtlı internet hattı ile gerçekleştirildikleri saptanıp ilgili kişi tanık olarak dinlenilerek,
paranın çekildiği şubelerde kamera görüntüsü olup olmadığı tespit edildikten sonra bahsi geçen şubelerden paranın çekildiği ana ilişkin kamera görüntülerindeki kişinin sanıklardan hangisi olduğuna ilişkin atanacak teknik donanıma sahip bilirkişiden veya kriminal laboratuvardan rapor aldırılarak ve suç tarihinden bir gün sonra... Mobilya Dekarasyon Ticaret Ltd.
Şirketinin hesabından farklı IP adresi ile sanık ...'ın hesabına 475 TL ve 5490 TL havale edildiği gerekçesiyle 07/01/2010 tarihli 2010/559 esas numaralı iddianame ile sanıklar... ve dosya tanığı ... hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında bahsedilen Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/29 esas sayılı dosyasının birleştirme olanağı varsa birleştirilerek, değilse onaylı örneği dosya içine konularak; tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/14716, K. 2019/1906, 5 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama