Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14787 K.2019/1511

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in , 22/05/2014 tarihli temyiz dilekçesinden sonra, 15/02/2016 tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına" karar verilmesi yönündeki isteminin; "onama" yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, "temyizden vazgeçme" olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, müştekinin evinin önüne park ettiği aracının plakalarını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemi TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 141 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.