Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14843 K.2018/5888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olduğu tespit edilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk lehine düzenleme içeren 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 10/03/2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Diyarbakır Çocuk Hastalıkları Hastanesinden alınan 05/06/2012 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuğun, “yapılan psikiyatrik ve psikometrik değerlendirmeler ışığında, suçu işlediği sırada işlediği olayın suç olduğunu ve ceza alacağını bilmediği,

suç ve ceza ile ilgili yeterli kavrayışının bulunmadığının belirlendiğinin, fiilin suç tarihi itibariyle hukuki anlam ve sonuçlarını algılamadığı ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin” belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,