Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/15094 K.2019/882

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın park halindeki aracın kilidini zorlamak suretiyle hırsızlık yapmaya çalışırken yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından;

görgü tanığının 30.01.2014 tarihli kolluk ifadesinde gece saat 02.35 sıralarında sanığı aracın başında gördüğünü beyan etmesi ve suç tarihinde, güneşin saat 17.27'de battığı, gece vaktinin saat 18.27'de başlayıp saat 06.16'da bittiği, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.