Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/15137 K.2019/1062

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın otobüs terminali içerisinde bulunan müştekiye ait büfeden hırsızlık yapması biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre;

eylemin suç tarihinde gece vakti sayılan saat 01.50 sıralarında gerçekleştiği, bu suretle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.