Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/15257 K.2017/1473

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın kovuşturma aşamasındaki beyanında, suça konu evi, tutanak tarihinde yeni satın aldığını, sayaca müdahale etmediğini savunması karşısında, tutanak tarihinde sanığın suça konu meskende oturup oturmadığı gerek kolluk araştırması ile gerekse mahalle muhtarı ve komşulardan sorulmak suretiyle ve varsa telefon ve su aboneliklerine ilişkin belgeler getirtilip kesin olarak saptanıp, sanığın oturduğunun ve atılı karşılıksız yararlanma suçunu işlediğinin tespiti halinde.

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, kurum tarafından öngörülen zarar miktarının “979,04 lira” olması,

bilirkişi tarafından tespit edilen gerçek zarar miktarının ise 137,64 lira olması karşısında,öncelikle katılan kurumdan sanığın zararı ödeyip ödemediği sorularak, ödemiş ise sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. ve CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

ödememiş ise sanığa belirlenecek makul bir süre içerisinde “bilirkişi tarafından tespit edilen normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedeli olan 137,64 TL'yi ödeyerek kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,