Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/15679 K.2016/16047

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 09/06/2011 tarihli, 2008/140 E ve 2011/237 K. sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6352 sayılı Kanun'nun yürürlüğe girmesi nedeniyle 11/07/2012 tarihli ve 2011/404177 sayılı yazıyla dosyayı mahalline iade ettiği, iade üzerine, dosyanın Mahkeme tarafından 2013/27 Esas sırasına kaydedilip yargılama yapıldığı ve 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 Karar sayılı beraat kararının verildiği, yoklukta verilen kararın katılan vekiline 30/04/2013 tarihinde tebliğ edildiği,

katılan vekilinin 07/05/2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 30/05/2013 tarihinde temyiz formu düzenlendiği, ancak dosyayı Yargıtay'a gönderilmeyip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/07/2012 tarihli ve 2011/404177 sayılı yazısını yeniden gerekçe gösterip 10/01/2014 tarihinde 2014/16 esas sırasına kaydettiği ve ardından 27/01/2014 tarihinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan, ulaşılamadığından bahisle Yargıtay karar barkodu istenildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/02/2014 tarihli ve 52910118-3277 sayılı yazısında, dosyanın geliş kaydına rastlanılmadığını bildirdiği anlaşılmakla, 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 Karar sayılı beraat kararının verilip temyiz edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılıp karar bozulmadan mahkeme tarafından sanık hakkında yeniden yargılama yapılıp beraat kararı verilmesi mümkün olmayıp 04/03/2014 tarihli ve 2014/16 E. ve 2014/55 K. sayılı hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek, 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 Karara yönelik yapılan incelemede;