Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/15962 K.2017/3310

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekili her ne kadar dilekçesinde “sanığın karşılıksız yararlanma suçundan TCK’nın 142/1-f maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, beraatine karar verildiği” gerekçesiyle hükmü temyiz etmiş ise de, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan TCK’nın 163/3. maddesi gereğince mahkûmiyet, mühür bozma suçundan ise beraat kararı verildiği dikkate alındığında, temyiz isteminin mühür bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.07.2010 tarihli karar ile sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkûmiyet, mühür bozma suçundan ise beraat hükmü kurulduğu, yokluğunda verilen karar katılan vekiline tebliğ edildiği halde temyiz etmediği, sanık müdafiinin temyizi üzerine,

Yargıtay'a gönderilen dava dosyasının, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için 25.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edildiği ve mahkemece de iade üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından yeniden hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan ilk hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle, aynı konuda kurulan 13.01.2014 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla;

konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu dikkate alınarak,

katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 3.680,60 TL olarak bildirildiği halde, dosya içerisindeki bilirkişi raporu ile kurumun gerçek zararının, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre toplam 0.773 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında; sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek,

sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,