Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16750 K.2019/1918

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait iş yerinin önünde zincirle kilitli olarak bulunan dokuma makinesinin zincirinin kırılarak çalınması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararlarından en ağır cezaya ilişkin olan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2011 tarih, 2009/648-2011/350 esas ve karar sayılı kararındaki hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken, adli sicil kaydında yazılı bulunan her iki kararın da tekerrüre esas alınması,