Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16758 K.2018/10985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdur beyanı, kolluk tarafından düzenlenen tutanak ve dosya içeriğine göre, şikayetçiye ait suça konu ayakkabıları ve bir miktar parayı çalan suça sürüklenen çocukların, devriye gezen kolluk ekibi tarafından şüphe üzerine yakalandıktan sonra, suça konu eşyalardan bir kısmını aldığı yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan mağdura iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdura kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçu yönünden alınan rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,