Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16928 K.2019/1856

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun sokak üzerine kilitleyerek park ettiği aracını sağ ön kapı kelebek camını kırdıktan sonra çalan sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun 20/03/2013 tarihli duruşmada kendisine polisler tarafından hasarlı şekilde iade edilen araçtaki tüm zararın sanığın akrabaları tarafından giderildiğini belirtmesi karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdurun sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,