Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17005 K.2019/1773

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Sanığın, hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 51/1.2.c. maddesinde düzenlenen istisnai hususları taşımayan sanık hakkında iki yılı aşan hapis cezasına ilişkin olarak yazılı şekilde erteleme hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 2 yıl olarak belirlenmesi,