Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17194 K.2019/1748

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın savcılıktaki beyanı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki tevil yollu ikrarı ve CD inceleme, araştırma ve yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini sanık ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Hırsızlık yapılan halk otobüsünün gece saat 02.06 sırasında ve park halinde iken içinden para çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı maddenin 1-c fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

3-Sanığın suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun gözcülük yaptığı sırada müştekinin şoförlüğünü yaptığı park halindeki otobüse sürgülü camını açmak suretiyle girerek araçta bulunan 30 TL bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanığın 17.01.2014 tarihli duruşmada müştekinin zararını gidermek istediğini ancak müştekinin kabul etmediğini beyan etmesi, 04.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinde ise tahliye olduktan sonra müştekinin zararını ödediğini belirtmesi karşısında; müştekinin duruşmaya davet edilerek zararının giderilip giderilmediği açıkça sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,