KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/17253 E., 2019/4326 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
178 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligatın muhatabın bilinen en son adresinde yapılacağına ilişkin düzenleme karşısında, diğer sanık ...’ye, yokluğunda verilen kararın Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü vasıtasıyla soruşturmada bildirdiği adresine gönderilmeye çalışıldığı ancak Genel Müdürlüğün 17/04/2018 tarihli yazısından anlaşılacağı üzere istem konusu ....
Adalet Bakanlığına intikal ettirilmesine rağmen adı geçen Bakanlıktan henüz bir yanıt alınamadığı, yine sanığın 18.02.2014 tarihli celsede bildirdiği “.... adresine yapılan tebigatın 30.03.2016 tarihinde adresin kifayetsiz olduğundan tebliğ edilemediği, halbuki sanığın 27.03.2014 tarihli tutanakta tahliye edildiği zaman bildirdiği “.... adresinin bilinen son adres olması sebebiyle daha önce yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) gerekçeli hükmün tebliği ile tebligat belgesi ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/17253, K. 2019/4326, 6 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama