Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17800 K.2019/2870

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya temyiz aşamasında iken bulundukları cezaevi aracılığıyla dilekçe sunan temyiz dışı beraat eden sanık ... ve dosya dışı ...’ın atılı suçları mahkumiyetlerine karar verilen sanıkların işlemediğini, vicdan azabı çektiklerinden itirafçı olmak istediklerini belirterek, beraat eden sanık ...’nun atılı suçları duruşmaya çağrıldığında isimlerini bildireceği suç ortaklarıyla birlikte işlediğini beyan etmesi, dosya dışı ...’ın ise atılı suçları ... ile birlikte işlediklerini beyan etmesi karşısında; adı geçen kişilerin duruşmaya davet edilerek dinlenilmek suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Sanık ...’nin tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 146/1 maddesinde yazılı kullanma hırsızlığı suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınması karşısında sanık hakkında uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,