Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17853 K.2017/7121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/07/2013 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçuna yönelik olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 10/06/2010 tarihli ve 2009/327 E.-2010/488 K sayılı karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen, mühür bozma suçu yönünden kurulan 02/04/2013 tarihli, 2012/1375 E.- 2013/1217 K. sayılı ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında 02/04/2013 tarihinde karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen 02/04/2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02/05/2014 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında 10/06/2010 tarihinde mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.