Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17882 K.2018/7868

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, bozma öncesi mahkumiyet hükmünün verildiği 12.05.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili, ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın tüm aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu işlemediğini savunması, şikayetçinin duruşmada verdiği “paraları herhalde sanık aldı ancak ben sanığın bu paraları alıp almadığını bilmiyorum” şeklindeki ihtimale dayalı beyanı dışında; sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,