Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/17889 K.2019/8419

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın soruşturma aşamasındaki 29/04/2011 tarihli beyanında. 27/04/2011 tarihinde iş yerine gelen tanımadığı 3 kişiden 700 kg ağırlığında, aynı şahıslardan 29/04/2011 tarihinde 600 kg ağırlığında hurda malzeme satın aldığını söylediğinin anlaşılması karşısında, atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu zincirleme şekilde gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

sanık ...’in oluşa ve dosya içeriğine göre suça doğrudan ve birlikte katıldığının anlaşılması karşısında TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatıyla cezasında indirim yapılması sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2005 tarihli, 2003/189 E., 2005/1619 K. sayılı ilamının 5237 sayılı TCK’nın 170/1-c maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl hapis ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 2 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyeti içerdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında ilamdaki en ağır ceza olan 2 yıl 3 aylık hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, ilamda bulunmayan “2 yıl hapis cezasının” tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2005 tarihli, 2003/189 E., 2005/1619 K. sayılı ilamında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen 2 yıl 3 aylık hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazınılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, 2 yıl hapis cezası üzerinden belirlenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı suç nedeniyle Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 2011/988 E. sayılı dosyası ile ayrıca yargılanan suça sürüklenen çocuk...'in babası ... tarafından 09/02/2012 tarihli celsede, kapı kilidine verilen zarar nedeniyle oluşan 10 TL'lik zararın tamamen giderildiğinin anlaşılması karşısında, bu ödemeye karşı duruşu bulunmayan diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,