Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18249 K.2016/16727

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 19/06/2015 tarihli dilekçesi ile “cezasının onaylanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek ve bu nedenle tebliğnamedeki iade düşüncesine iştirak edilmeksizin yapılan incelemede,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;