Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18293 K.2016/14135

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 31/2, 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 6. Çocuk Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2015/413 Esas, 2016/243 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/08/2016 gün ve 94660652-105-34-7821-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2016 gün ve 2016/333923 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm karşısında, üzerine atılı suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan ve daha önce işlediği başka bir suçtan hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’in 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra,

bu cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 6. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 05/04/2016 tarihli ve 2015/413 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;