Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1846 K.2018/8453

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın da katılana ait otomobili, düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocukların eylemleri gece sayılan zaman diliminde (suça sürüklenen çocuk ...’ın beyanına göre saat 03.00- 05.00 sıralarında) işlediklerinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143. maddesi ile artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “zorunlu müdafii gideri olan 310’ar TL’nin suça