Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18483 K.2019/2793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 26/01/2016 tarihli bozma ilamı öncesinde verilen 19/03/2013 tarihli kararda müştekilere karşı işlenen suçtan dolayı eylemin tek olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanık hakkında bozma öncesi verilen kararın kazanılmış hak oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında bozma ilamı sonrası 2 ayrı müştekiye yönelik ayrı ayrı hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, ancak Dairemizin 26/01/2016 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 19/03/2013 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın TCK'nın 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası (1 kez) olduğu, bozma ilamı sonrasında, sanığın her iki müştekiye karşı TCK'nın 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay hapis cezası (2 kez) ile cezalandırılmasına ve daha sonra kazanılmış hak gözetilerek cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,