Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18623 K.2019/2006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 19.08.2016 tarihli dilekçelerinin 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden yararlanma talebi içerdiği ve temyizden feragat niteliğinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

UYAP'ta yapılan sorgulamada sanığın güncel adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas alınan ilamın 23.09.2016 tarihinde infaz edildiğinin ve bahsi geçen ilamın UYAP’ta kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında ve sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen sonuç cezaların adli para cezası olması sebebiyle tekerrür hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 ve 2 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş;

sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanun'un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" şeklindeki düzenlemeler uyarınca sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken,

mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi halinde, bu cezanın, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu bakımından uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.