KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/1895 E., 2018/8782 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde yapılan incelemede;
1- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kararın incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesi ;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2010 kesinleşme tarihli 2008/1922 esas 2010/758 karar sayılı kararında iki ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, her ikisi belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/1895, K. 2018/8782, 11 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama