Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18964 K.2017/686

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 10/1. maddesinde, tebligatın, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı belirtilmesine, katılanın, bilinen en son adresinin 02/06/2015 tarihli istinabe duruşmasında bildirdiği adresi olmasına rağmen, gerekçeli kararın bu adres yerine doğrudan MERNİS adresine gönderilmesi nedeniyle tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek katılanın öğrenmekle hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın, suç yerindeki giyim mağazasına alışveriş için gittiğinde, tezgah üzerine bıraktığı pantolon cebinden içinde 150 TL para bulunan cüzdanın çalındığında kuşku bulunmayan olayda, olaydan sonra giyim mağazasından çıkan, kısa bir süre sonra yakalanan, yakalandıkları yere yakın bir yerde suça konu cüzdan atılmış şekilde bulunan, cüzdan içinden alınan parayla uygun şekilde üst aramalarında bir adet 100 TL’lik ve bir adet 50 TL’lik banknot çıkan ve suçun işlendiği giyim mağazasına girdiklerini kabul eden sanıkların suçu inkara yönelik savunmaları yerine, sanık ...’in tezgahtarla konuşarak onu oyaladığını,

bu sırada sanık ...’ın kendisine ait pantolon cebine el uzattığını gördüğünü söyleyen, sanıklara suç isnat etmesi için bir neden olmayan, aşamalardaki anlatımları tutarlı olan ve tanıklar ... ve ...’ün ifadeleriyle esaslı farklılık bulunmayan katılanın ifadesine üstünlük tanınarak sübut bulan suçtan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,