KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/19054 E., 2019/2695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin, sanık ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve süresinde 31.12.2014 tarihinde kararı temyiz ettiği, diğer sanık ... yönünden ise.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,
...'in yokluğunda verilen kararı içeren davetiyenin tebliği için sanığın MERNİS adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin usule aykırı olduğu,
sanıkların yokluklarında verilen mahkumiyet hükümlerini sanıklar adına Av. ...'in 29.12.2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, dosya içerisinde ve UYAP'tan yapılan incelemede adı geçen avukatın sanıklar adına usulüne uygun şekilde düzenlenmiş bir vekaletname örneğinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ile Av. ... arasında vekalet ilişkisinin olup olmadığı araştırılıp, geçerli bir vekaletnamenin olması halinde, vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneği dosya içerisine eklenerek;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/19054, K. 2019/2695, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama