Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19261 K.2019/4078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında hırsızlık ve iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre; olayın saat 19:00 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.49'da başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmaması; sanığın kimlik bilgilerini kullandığı ... hakkında iftirasından dönmesinin söz konusu olmadığı, yapılan parmak izi araştırması sonucunda, sanığın gerçek kimliğinin tespit edildiği halde, iftira suçundan hüküm kurulurken koşulları oluşmayan TCK'nın 269/3-a maddesi ile sanığın cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın yakalanamayan iki bayan şahısla birlikte AVM içindeki giyim eşyaları ve iki adet bayan çantasının alarmlarını sökerek eşyaları satılamaz hale getirip çalmaya teşebbüs ettikleri olayda, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,