Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19410 K.2018/3941

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçu nedeniyle 05.04.2012 tarihinde sanıkların yokluğunda mahkumiyet kararı verildiği,gerekçeli kararın Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunan sanık ...’a 23.05.2012 tarihinde, sanık ...’a 21.05.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,ancak hükmün yasal süre içerisinde sanıklar tarafından temyiz edilmediği, o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin lehe temyiz isteminde bulunduğu,

Dairemizin 12.06.2013 tarih 2012/26005 E-2013/15617 K sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verilerek kararların kesinleştiği,sanık ...’un 11.11.2013 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme isteminde bulunduğu, mahkemenin 18.11.2013 tarih 2010/361 E-2012/359 K sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği,

sanık ...’un 16.08.2016 tarihli dilekçesi ile sanık ...’ın 15.08.2016 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme isteminde bulundukları, mahkemenin 17.08.2016 tarih 2010/361 E-2012/359 K sayılı kararı ile infazın durdurulmasına ve dosyanın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine dair karar verildiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’un 11.11.2013 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2013 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;