Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19450 K.2017/38

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Üst Cumhuriyet savcısının 27/06/2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 23/06/2014 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, 26/09/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün sanık ile o yer ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/04/2013 tarih ve 2013/7539 Esas – 2013/9770 Karar sayılı ilamı ile sanık ve o yer ile üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istemlerinin reddine karar verildiği görülmekle, sanık hakkında kurulan 27/06/2013 tarihli hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Dairemizin 25/04/2013 tarih ve 2013/7539 Esas – 2013/9770 Karar sayılı bozma ilamına uyulup uyulmayacağına ilişkin bir karar verilmeden yargılamaya devamla; sanık ...'ın sanık ...'nın hırsızlık suçuna iştirak ettiğine ilişkin delil elde edilemediği şeklindeki bozma ilamımız içeriği de dikkate alınmadan ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden delil takdirinde yanılgıya düşülerek ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,