KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/19483 E., 2019/2597 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
154 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Tanık ...'in sanığa ait olduğunu sanarak, arkadaşı katılana ait olan suça konu telefonu, sanığa teslim ettiğinde sanığın alması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına giren ve 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/19483, K. 2019/2597, 13 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama