Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19595 K.2017/1718

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 42. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece verilen 27.09.2016 günlü ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunması sırasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak tebligatın parçasının hükümlünün bu adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilmeden iade olunduğu, ardından cezaevinde olduğu belirlenerek bu adrese tebligat çıkarıldığı, bu kez tahliye olduğunun bildirildiği, hükümlünün sisteme kayıtlı adresinin de bulunmadığının anlaşılması üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış ise de, sanığın bu adresine önceden yapılmış usulüne uygun bir tebligat olmadığı için bu tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme isteminin kabulü ile sanığın 19.09.2016 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 15.01.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,