Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19627 K.2017/1345

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının ''çocuk mahkemesi sıfatıyla'' görülmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Dairemizin 08.10.2015 tarih ve 2014/13988 E.-2015/17633 K. sayılı bozma ilamından sonra mahkemece 21.01.2016 tarihli duruşmada bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla;

Bozma ilamında ''suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, 18.11.2009 tarihli ekspertiz raporunda somut olayda ele geçen pet şişeye ilişkin inceleme yapıldığı gibi elde edilen DNA genotipinin de sanıkla uyumlu olduğunun belirtilmesi; ancak 27.08.2010 tarihli raporda olay yerinden elde edilen pet şişenin ağız kısmı üzerinde belirlenen genotip özellikler ile... isimli şahsa ait genotip özelliklerin uyumlu olduğunun belirtilmesi, aynı rapor içeriğinde 18.11.2009 tarihli rapora da atıf yapılarak adı geçen şahısların gerçek kimliklerin saptanarak sonucuna göre hareket edilmesinin istenmesi karşısında;

olay yerinden elde edilen pet şişenin ağız kısmından elde edilen DNA örnekleri ile sanık ... ve ... isimli şahıslardan ayrı ayrı alınacak DNA örnekleri ile uyumlu olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekir..'' denildiği halde bu yönde bir araştırma yapılmayarak, suça sürüklenen çocuğun beyanına itibar edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a- Kayden 20/10/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 11/10/2009 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,