Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19812 K.2017/1891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz istemine konu, 17/06/2015 tarihli, 2014/39 E. ve 2015/114 K. sayılı kararın, adli tatil döneminde kalan 28/08/2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle işlemeyen temyiz süresinin, 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca 01/09/2015 tarihinde işlemeye başladığı gözetilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve yöntemine uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09/09/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın yukarı sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin, suçun işlendiği 10/09/2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanıkların, mağdura ait üzüm bağından üzüm toplayarak hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,