Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19834 K.2017/1237

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçuna ilişkin mahkumiyet kararına dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince,

12-15 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/7. maddesinde tanımlanan yankesicilik suretiyle hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı eyleme uyan 142/2-b, 66/1-d, 66/2, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olması karşısında;

suç tarihi olan 18/10/2004 tarihinden (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeni ile duran zamanaşımı süresi 11 ay 15 gün hesaba katılmadan) hükmün verildiği 01/04/2014 tarihine kadar, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,