Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19847 K.2017/1880

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 09/06/2011 tarihli, 2008/140 E ve 2011/237 K. sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6352 sayılı Kanun'nun yürürlüğe girmesi nedeniyle 11/07/2012 tarihli ve 2011/404177 sayılı yazıyla dosyayı mahalline iade ettiği, iade üzerine, dosyanın Mahkeme tarafından 2013/27 Esas sırasına kaydedilip yargılama yapıldığı ve 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 Karar sayılı beraat kararının verildiği, yoklukta verilen kararın katılan vekiline 30/04/2013 tarihinde tebliğ edildiği,

katılan vekilinin 07/05/2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 30/05/2013 tarihinde temyiz formu düzenlendiği, ancak dosyayı Yargıtay'a gönderilmeyip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/07/2012 tarihli ve 2011/404177 sayılı yazısını yeniden gerekçe gösterip 10/01/2014 tarihinde 2014/16 esas sırasına kaydettiği ve ardından 27/01/2014 tarihinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan, ulaşılamadığından bahisle Yargıtay karar barkodu istenildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/02/2014 tarihli ve 52910118-3277 sayılı yazısında, dosyanın geliş kaydına rastlanılmadığını bildirdiği anlaşılmakla, 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 Karar sayılı beraat kararının verilip temyiz edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılıp karar bozulmadan mahkeme tarafından sanık hakkında yeniden yargılama yapılıp beraat kararı verilmesi mümkün olmayıp 04/03/2014 tarihli ve 2014/16 E. ve 2014/55 K. sayılı hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek, 26/03/2013 tarihli, 2013/27 Esas ve 2013/211 sayılı karara yönelik yapılan incelemede;

1- 21/08/2007 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ve Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/08/2008 tarihli, 2008/2054 esas sayılı iddianamesiyle ilgili İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/27 Esas sayılı dava dosyasından verilen 26/03/2013 tarihli ve 2013/211 sayılı hükmün incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesindeki karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 07/10/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 26/02/2009 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ve Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/06/2009 tarihli, 2009/8111 esas sayılı iddianamesiyle ilgili, Beyoğlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/04/2010 tarihli ve 2009/574 E. ve 2010/97 K. sayılı birleştirme kararından sonra, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/27 Esas sayılı dava dosyasından verilen 26/03/2013 tarihli ve 2013/211 sayılı hükmün incelenmesinde;