KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/19852 E., 2017/767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2017
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62.maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2015/764 esas, 2016/359 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2016 gün ve 9133/2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2016 gün ve 2016/397392 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1-Olay günü ....nolu Aile Sağlığı Merkezi'nde hemşire olarak görev yapan müştekilerin soyunma dolaplarının bulunduğu yere girmek suretiyle dolaplardan birer adet cüzdan çalan sanığın hırsızlık eylemini kamu kurumu niteliğindeki sağlık ocağında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, aynı Kanun'un 1142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,
2-Müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame anlatımında sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi anlatılıp sanık hakkında her iki müştekiye karşı işlediği iddia olunan eylemlerinden dolayı kamu davası açılmış ise de;
iddianamede sevk maddelerinin bir kez gösterilmesi karşısında, mehkemesince sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile ayrı ayrı iki kez uygulama yapılabilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/3.maddesi gereğince ek savunma için süre verilerek sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/19852, K. 2017/767, 25 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama