Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2132 K.2018/7647

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilen sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, mahkemedeki savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, aynı çatı altında bulunan sanığın yeğeni ...’e tebliğ edildiği, ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca şahsın tebellüğe ehil olup olmadığının tebligata şerh düşülmediği ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık ...’ın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesi uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken, 16 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,