Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2213 K.2018/8282

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sanığın müştekinin park halindeki 34 FZB 92 plakalı aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve sanığın soruşturma aşamasındaki 13.03.2014 tarihli kolluk ifadesinde hırsızlığı 20.00 ile 20.30 saatleri arasında gerçekleştirdiğini beyan ettiği, suç tarihinde, güneşin saat 18.11'de battığı, gece vaktinin saat 19.11'de başlayıp saat 05.15'de bittiği, bu suretle,

hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.