Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2320 K.2018/8097

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 01/02/2012 tarih, 2011/471 Esas - 2012/24 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında basit yaralama suçundan doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarih,

2003/1050 Esas – 2006/730 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 492/5, 61, 522. maddeleri uyarınca hükmolunan ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince hapisten çevrilip 28/07/2011 tarihinde infaz edilen 720 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarih, 2003/1050 Esas – 2006/730 Karar sayılı ve 720 TL adli para cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,