Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2395 K.2018/7819

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık yüzüne karşı verilen hükme yönelik 26/05/2014 tarihli temyiz dilekçesinde mahkeme bilgisini yanlış yazmış ise de, gerek dosyanın esas numarası gerekse aynı dilekçede belirttiği 2013/31133 esas numarasının yargılaması yapılan kamu davasının iddianamesinin esas numarasının olduğu anlaşılmakla , sanığın temyizinin Anadolu 16.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2014 gün, 2013/382 esas ve 2014/343 karar sayılı hükmüne ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2011 tarih ve 2011/338 E- 2011/287 K. sayılı 04/07/2012 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken,

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/03/2009 tarih ve 2009/114 E.-2009/2008 K. sayılı 25.03.2009 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.