Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2502 K.2016/5756

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda hüküm kurulan sanık ...’un mahkemede bildirdiği en son adresine tebligat çıkarılmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca mernis adresine 27.03.2014 tarihinde yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanık müdafinin 17.11.2015 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında “işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;