Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2588 K.2018/8337

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

SEGBİS aracılığı ile hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 26.10.2015 tarihli hükmün sonunda kararın yokluğunda verildiğinin belirtilmesi ve bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılan sanığın, gerekçeli kararın tebliğinden sonra 25/11/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 25/05/2015 tarih ve 2014/8275 E.-2015/10717 K. sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 24/09/2012 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 38/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,