Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2807 K.2018/7883

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Her ne kadar temyiz dilekçesi üzerinde hakim havale tarihi 10/11/2015 olarak görünmekte ise de; UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin oluşturulma, gönderilme ve havale tarihinin 27/10/2015 olduğu, böylece o yer Cumhuriyet savcısının, 01/10/2015 tarihli hükmü süresinde temyiz ettiği ve ayrıca temyiz dilekçesinin içeriği incelendiğinde sadece hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin 10.07.2012 tarih 2011/455 E - 2012/526 K sayılı hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 07.08.2012 tarihinde temyiz edildiği, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde sanık hakkında sadece konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunduğu, hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği, Dairemizin 25.03.2015 tarih 2014/4807 E - 2015/6172 K sayılı bozma ilamıyla bu suçlara ek olarak hırsızlık suçundan dolayı da hükümlerin sehven bozulmasına karar verildiği,

bozma ilamı sonrasında mahkemesince uyma kararı verilerek hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olamayacağından, sanık hakkında hırsızlık suçundan yeniden kurulan 01.10.2015 tarihli ikinci hükme yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Sanık hakkında 17.04.2009 tarihinde konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 10.07.2012 tarihli karar ile hükmün açıklandığı, sonuç olarak 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği, o yer Cumhuriyet savcısının 07.08.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü sanık lehine temyiz ettiği anlaşıldığından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden Yargıtay bozma ilamına uyularak 01/10/2015 tarihinde kurulan son hükümde; TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

b) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,